Qadim zamonda bir podsho o‘z a’yonlari bilan ovga chiqibdi. Yo‘lda u daryo bo‘yida astoydil mehnat qilayotgan bir keksa dehqonni ko‘rib qolibdi va undan so‘rabdi: 'Hormang, otaxon! Topgan daromadingiz qanchayu, uni qayerga sarflaysiz?'
Dehqon bosiqlik bilan javob beribdi: 'Kuningiz xayrli bo‘lsin, shohim! Kuniga to‘rt tanga topaman. Bir tangasini yeyman, bir tangasini qarzga beraman, bir tangasini qarzimdan uzaman, oxirgi bir tangasini esa suvga tashlayman.'
Podsho bu sirli javobdan hayron bo‘lib, ma’nosini tushuntirishni so‘rabdi. Dehqon debdi: 'Bir tangamiz tirikchiligimizga ketadi. Qarzga berganim — perzandlarimga sarflaganim, ular ulg‘aysa menga qaraydi. Qarzimdan uzganim — keksa ota-onamga qilgan xizmatim. Suvga tashlaganim esa — muhtojlarga va ehsonga berganimdir.'
Podsho dehqonning zakovatiga tasanno aytib, unga ko‘p oltin va in’omlar beribdi. Halol mehnat va teran aql doimo insonni ulug‘laydi.