Bor ekan-u yo‘q ekan, qadim zamonda bir chol bilan kampirning uchta botir o‘g‘li bor ekan: To‘ng‘ich botir, O‘rtancha botir va Kichik botir. Ular g‘oyatda aqlli, epchil va qo‘rqmas yigitlar bo‘lib ulg‘ayishibdi.
Kunlardan bir kuni yurtga bir yovuz ajdaho hamda ulkan devlar bostirib kelib, xalqning suvini va chorva mollarini to‘sib qo‘yibdi. Yurt boshiga kulfat tushganini ko‘rgan uch og‘a-ini botirlar elni qutqarish uchun yo‘lga otlanishibdi.
Ular uch yolg‘iz yo‘lga duch kelibdilar va har biri bittadan yo‘lni tanlab, kelishilgan joyda uchrashishga ahdlashibdilar. To‘ng‘ich va o‘rtancha botir yo‘ldagi qiyinchiliklarda to‘xtab qolishganida, Kichik botir jasorat bilan ajdahoning iniga yetib boribdi.
Kichik botir bir o‘zi aqlni charxlab, chaqqonlik bilan yetti boshli ajdahoga tashlanibdi. U o‘zining sehrli shamshiri va topqirligi bilan ajdahoning hamma boshlarini kesib tushiribdi va devlarni quvib yuboribdi.
Kichik botir suv yo‘llarini ochib, asirga olingan odamlarni ozod qilibdi. Uch og‘a-ini botirlar yana birlashib, el-yurtga tinchlik va farovonlik olib kelishibdi. El ularning jasoratini asrlar davomida doston qilibdi.